آدم ها به هم گل مي دهند ، چون معناي حقيقي عشق در گل ها نهفته است . كسي كه بكوشد صاحب گلي شود ، پژمردن زيبايي اش را هم خواهد ديد . اما اگر به همين بسنده كند كه گلي را در دشتي بنگرد ، همواره با او خواهد ماند. چون آن گل با عصر هنگام ، با غروب خورشيد ، با بوي زمين خيس و با ابرهاي افق آميخته است ...

اینم یه گل برایه همه کسایی که نظر میدن

یکی دیگه برایه کسایی که نظر نمیدن

یکیم برایه همتون

یکیم برایه تویی که الان داری میخونی

یکیم ..اه مگه اینجا گل فروشیه 

دل خسته شد از بی همزبانی

                                          مبادا طی شود فصل جوانی

برای تو.....برای تو بمانم

                                          برای من.....برای من بمانی  

ماییم و چند خاطره از جنس یک گناه

                 ماییم و چند سطر پریشانی سیاه

پیوند میخورد تمام دقیقه ها

              با گریه های دربدری..آه پشت آه

آن قصه سالهاست به پایان رسیده است

              ما را رها نمیکند این بغض گاه گاه

من سالهاست پیش خودم فکر میکنم

             چیزی نبود "عشق" بجز چند اشتباه

ما را به این امید که راهی نمانده است

                     تنها گذاشتند رفیقان نیمه راه

"ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد"  

              ایمان بیاوریم به " ما..هیچ..ما نگاه "

شاخه ای تکیده...گل ارکیده...با چشمای خسته...لبهای بسته....

غم توی چشماش ...آروم نشسته...شکوفه ی شادیش از هم گسسته...

خورشیدش سرده....تو قلبش سرده....غم لونه کرده......

مهتاب عمرش...در پشت پرده...اما حسش...پاییز سرده.......!

سایه ی سیاهی رو بخت شومش.... ارکیده ی تنهاش زیره وجودش......

                                 طوفان دردش آروم نداره.........