شاخه ای تکیده...گل ارکیده...با چشمای خسته...لبهای بسته....

غم توی چشماش ...آروم نشسته...شکوفه ی شادیش از هم گسسته...

خورشیدش سرده....تو قلبش سرده....غم لونه کرده......

مهتاب عمرش...در پشت پرده...اما حسش...پاییز سرده.......!

سایه ی سیاهی رو بخت شومش.... ارکیده ی تنهاش زیره وجودش......

                                 طوفان دردش آروم نداره.........